W związku z pomówieniami ze strony Ewy Balcerek i Włodzimierza Bratkowskiego

Pani Ewa Balcerek
Marki

W związku z ponawianymi przez Panią publicznie – w Internecie – i prywatnie – w korespondencji SMS z sympatykami SMP – oszczerstwami pod moim adresem o charakterze zniesławienia i znieważenia, insynuującymi mi działania o charakterze kryminalno-karnym (włamanie na prywatną pocztę elektroniczną na serwerze tlen.pl, przejęcie tej poczty uniemożliwiające korzystanie z niej użytkownikowi), jak również naruszające ustawę prawo o stowarzyszeniach, w oparciu o którą działa Stowarzyszenie Marksistów Polskich, poprzez naruszanie praw jego członków – daję Pani 14 dni na złożenie stosownego zawiadomienia o popełnieniu przeze mnie przestępstwa do prokuratury Warszawa-Praga (ze względu na mój adres zameldowania) lub Warszawa-Żoliborz (ze względu na mój adres zamieszkania).

14 dni jest wystarczającym czasem na uzyskanie stosownych dowodów od administratora kont pocztowych tlen.pl i/lub administratora kont list dyskusyjnych google. Dla Pani informacji, firmy te są w posiadaniu rejestrów operacji na serwerach pozwalających na identyfikację osób, które miałyby się dopuścić ewentualnych przestępstw.

Po tym terminie 14 dni, jeśli nie przedstawi Pani stosownych dowodów na potwierdzenie swoich oszczerstw pod moim adresem, nie zawaham się wystąpić przeciwko Pani na drodze cywilnej w związku z dopuszczaniem się przez Panią wielokrotnego zniesławienia i znieważenia.

Z poważaniem,
Piotr Tadeusz Strębski
Warszawa, 27 listopada 2017 o godz. 09:35

Ps. Niniejsze pismo zostanie doręczone Pani także w formie papierowej, pocztą tradycyjną.

Ps2. Niniejszym przypominam, że od 2002 roku – czyli od początku mojej z Panią (i p. Włodzimierzem Bratkowskim) współpracy – jestem właścicielem i administratorem niniejszej strony (www.dyktatura.info), z której usług korzysta Pani do szkalowania mnie. Jeśli Pani (i p. Włodzimierza) praktyka nie zostanie zastopowana nie widzę innego wyjścia, jak odebrać Państwu „zabawkę”, którą się Państwo posługujecie w ww. celach. Sama strona pozostanie w Internecie jako dowód w sprawie.

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

Михаил Балбус, Александр Рыбин. Исламский мир и русские наёмники

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

REPETYTORIUM 2017

Б.Ю.Кагарлицкий „Страна на пороге политического кризиса”

 

Борис Кагарлицкий «Российские протесты как часть мирового кризиса»

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

Борис Кагарлицкий – Противоречия демократии

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

ZA BRAMĄ

Z cyklu „Jaja jak czerwone berety”

Jeden z moich znajomych na facebooku zawiesił swoje członkostwo w partii. Mniejsza o to której. Paru z niej już wystąpiło. Do wyborów raczej się nie rozpadnie. Tego jej nie życzę. Przypływy i odpływy w okresie polaryzacji są pożądane z punktu widzenia klarowności podziałów. Przepływowe towarzystwo nie stanowi jednak podstawy partii robotniczej. Nie przypadkiem takiej nie ma.

Mamy oczywiście parę grup, które od lat – bez powodzenia – ubiegają się o miano… pracowniczej. Przez lata ton nadawały koterie, skupione wokół Piotra Ikonowicza i Zbigniewa M. Kowalewskiego. Obie miały swoją szansę. Pierwsza, jako PPS w sojuszu z SdRP/SLD, później jako Nowa Lewica, obecnie jako Ruch Sprawiedliwości Społecznej. Druga jako dodatek do Polskiej Partii Pracy, zwany Nowym KOR-em (Komitetem Pomocy i Obrony Represjonowanych Pracowników). Obie mogły nawet liczyć na związkowe oparcie – w pierwszym przypadku Konfederacji Pracy OPZZ, w drugim – Wolnego Związku Zawodowego „Sierpień’80”. Konkurowały ze sobą w Inicjatywie Pracowniczej.  Pozostała bezsensowna „Walka” o przetrwanie na gruncie pracowniczym – z taką oto perspektywą:

Czemu nas to nie rusza?

Czytaj dalej

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

Кагарлицкий о левых и выборах

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

Traduttore tradittore

Zdjęcie użytkownika NOWA KRYTYKA czasopismo filozoficzne.
Młody Ber Borochow

 

Najnowszy, ubiegłoroczny numer „Nowej Krytyki”, przynosi – jak zwykle – interesujące teksty. Numer ten, nie będący tym razem pokłosiem dorocznej, Marksowskiej konferencji, wpisuje się w tematy aktualne, nurtujące współczesną, nie tylko polską lewicę. Gruby tom zasługuje na przeciągniętą w czasie lekturę, jednak już część poświęcona kwestiom teorii marksizmu, wystarczy sama w sobie jako przedmiot recenzji.

Część ta składa się z dwóch artykułów poprzedzonych ogólnymi rozważaniami redaktora naczelnego „NK”, odsłaniającymi kulisy zainteresowania prof. Jerzego Kochana broszurką autorstwa Dow-Ber Borochowa pt. Interesy klasowe a kwestia narodowa i stanowi świadectwo historyczne potwierdzające tezę, iż marksizm, w szczytowym momencie swego znaczenia i wpływu w ruchu robotniczym, przyciągał ludzi, których akces do owego ruchu był podyktowany niekoniecznie pełnym utożsamianiem się z ideologią klasy robotniczej, jednak teoria jako taka wydawała się im siłą zdolną załatwić więcej niż jeden problem społeczny.

Borochow, podobnie jak wielu innych intelektualistów przystępujących do ruchu robotniczego, nie kwestionuje dominującej roli i znaczenia kwestii emancypacji proletariatu. Interesująca go osobiście kwestia narodowa, w jego interpretacji czerpiącej z marksizmu, uzupełnia się z teorią Marksa.

Czytaj dalej

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj

Нюра Н. Берг: На Украине выдают лицензии на убийство — за особые заслуги

На этой неделе в Киеве при большом стечении народа похоронили молодого мужчину — отца двоих детей, успешного и модного шеф-повара одесского ресторана и, как пишут многочисленные его друзья, доброго, веселого, открытого человека.

Руслан Юрченко был убит на остановке маршрутки после того, как сделал замечание мужчине, пытавшемуся сесть в автобус без очереди.

Далее показания очевидцев традиционно расходятся. Одни говорят, что убийца выхватил нож сразу и ударил обидчика в спину, да так, что попал в сердце, другие — что он сбегал в ближайший хозяйственный магазин, там купил кухонный нож, вернулся на остановку и убил садившегося в маршрутку Юрченко на глазах у его жены.

Эти расхождения очень важны, ведь в первом случае преступление можно квалифицировать как совершенное в состоянии аффекта, а во втором — как преднамеренное и обдуманное убийство. Разница в сроке наказания колоссальная, и все говорит о том, что в деле непременно будет установлен именно аффект.

Это преступление, однако, вряд ли привлекло бы к себе особое внимание, если бы убитый не был довольно известным человеком. В стране, наводненной оружием и психически нестабильными участниками карательной операции в Донбассе, убийства случаются каждый день и стали рутиной. Отец убил сына, не сойдясь с ним в оценке политической ситуации. Ветеран АТО зарезал соседку, сделавшую ему замечание.

Opublikowano Teksty bieżące | Skomentuj